Ooit werkte ik braaf voor werkgevers. Ik was geen volgzaam schaap, maar bouwde op mijn manier wel mee aan de organisatie. Toen kwam er een nieuwe baas. Die had een managementcursus gevolgd en combineerde die met het karakter van een zware locomotief. Alle wagonnetjes moesten in hetzelfde tempo mee op hetzelfde spoor. Binnen twee jaar werd ik uitgerangeerd: ik kon niet uit de voeten met het dwingende sjabloon. Ik wilde persoonlijke invulling, maar dat mocht niet.
Webloggen is geen baan natuurlijk, maar voor het overige lijkt wat hier gebeurt op mijn laatste dienstbetrekking. Een benauwend sjabloon, met allerlei hinderlijke bijwerkingen. Goed bedoeld van de organisatie misschien, maar niet mijn spoor.
Het werk als zelfstandig ondernemer bevalt me alweer ruim een jaar uitstekend. Het webloggen als solist zonder dwingende formats lonkt me toe. Ik pak mijn boeltje en koppel me binnenkort los.
